Down under en op de bonnefooi
“Het voelt dubbel”, zegt Ale. “Ik heb altijd ontzettend veel plezier gehad in mijn werk, maar wil nu nog wat van de wereld zien.” Direct nadat hij stopt gaan hij en zijn vrouw Annette met de auto naar Italië of Spanje, daar waar de zon schijnt. Eind dit jaar volgt een lange droomreis naar Australië en Nieuw-Zeeland.
De reis naar Oceanië heeft een bijzondere achtergrond. “We hebben vrienden in Australië die we 35 jaar geleden in Griekenland hebben ontmoet. We zijn altijd contact blijven houden. We vliegen naar Sydney, en vanaf hun huis trekken we richting Melbourne, Kangaroo Island, Brisbane en het Great Barrier Reef. Daarna gaan we naar Nieuw-Zeeland om met een campertje door het land te trekken. Heerlijk.”
Op 4 september 1978 begon Ale zijn carrière bij Zephyr koel- en luchttechniek in Emmeloord, de voorloper van Equans, met het bekende ijsberenlogo dat op het dak prijkte. “Ik wilde eigenlijk in een platenzaak werken, want ik ben gek op muziek. Maar het arbeidsbureau regelde een baan als magazijnbediende. Toen ik al die techniek om me heen zag, wist ik: dit is het.”
Met cursussen in koeltechniek, elektrotechniek en PLC-besturing groeide hij door naar de functie van servicemonteur. Rond zijn 49e maakte hij de overstap naar projectleider. “De overstap was wel spannend. Daarom bouwde ik die geleidelijk op en werkte eerst een paar dagen als projectleider, de rest nog op de servicewagen. Na een halfjaar had ik mijn draai gevonden.” Hij vulde de functie op zijn eigen manier in. “Tegenwoordig regelt een commerciële man de verkoop en een uitvoerende projectleider de rest. Maar ik ben altijd alles zelf blijven doen. Verkopen, aansturen, communiceren met de klant en opleveren. Ik wilde het zo doen tot mijn pensioen.”
Wereldreiziger in werkkleding
Voor zijn werk trok Ale naar de meest uiteenlopende plekken. Van de gevangenis in Zwolle tot ziekenhuizen in Amsterdam en Utrecht. Maar ook voor projecten buiten Nederland trok hij zijn werkkleding aan. Zo reisde hij onder meer naar Azerbeidzjan, Turkije, Finland en IJsland om installaties te repareren of in bedrijf te stellen. En in Bosnië, Slovenië en Kroatië zag hij de gevolgen van de Joegoslavische oorlogen van dichtbij. “Toen ik terugkwam zei ik tegen mijn opa: nu snap ik wat oorlog is.” Deze ervaringen hebben hem gevormd en relativeren veel, terwijl zijn optimisme zijn handelsmerk bleef richting klanten en collega’s.
Eén project springt er voor Ale echt uit: de vriesinstallatie voor de musical De Tocht. Hij ontwierp een energiezuinige ammoniakinstallatie voor een vaste en draaiende ijsvloer van in totaal 2.000 m². “Het is al bijzonder dat je iets ontwerpt voor een musical, nog mooier is dat onze installatie bedoeld was voor de enige draaiende ijsbaan ter wereld. Dit project zal me altijd bijblijven. Al is het maar omdat ik bij de première tussen bekende schaatsers als Sven Kramer, Erben Wennemars en Annette Gerritsen mocht zitten.”
Vaste klanten
Het Academisch Medisch Centrum (AMC) in Amsterdam liep als een rode draad door zijn carrière. “Van jonge servicemonteur tot projectleider, ik heb alles voor het AMC gedaan. Ze weten me te vinden en gunnen me het werk, omdat ik het regel. Later kwam daar ook het Universitair Medisch Centrum Utrecht bij. Daar ben ik hartstikke trots op.” Als er na zijn vertrek nieuwe koelmachines op het dak van het AMC worden gehesen, zal hij langs de kant staan om het te zien. Dat heeft hij al aangekondigd bij collega’s.
Afscheid in stijl
Ale viert zijn afscheid met het gezin tijdens een diner op Urk, bij hetzelfde restaurant waar hij zijn 40-jarig jubileum vierde. En op de zaak? “Na mijn laatste werkdag in april komt daar natuurlijk een vrijdagmiddagborrel, een traditie die ik ooit zelf startte. Met een biertje, nootje en gesprekken over iets anders dan koeltechniek. Zo sluit ik 48 jaar mooi af.”
Ale, bedankt voor je vakmanschap energie en optimisme! Geniet van je reizen en van je gezin.
